Vertaald door: Dejavu
Nou, eens zien.
Nadat je hebt besloten dat ik depressief ben of wat dan ook, gooi je me aan de medicijnen.
Ik ken honderden mensen die ze slikken en daar gaat het allemaal goed mee.
Ik ga hier weg, en terug aan het werk met mijn nieuwe antidepressiva.
Ik zal gaan eten met mijn ouders en hen overtuigen dat ik weer de normale...
die nooit voor hen in de problemen is gekomen.
En ooit, zal één of andere man me ten huwelijk vragen.
Hij zal aardig genoeg zijn en het zal mijn ouders erg gelukkig maken.
Het eerste jaar zullen het de hele tijd vrijen.
En in het tweede en derde minder en minder.
Maar, net als dat we genoeg van elkaar krijgen, raak ik zwanger.
Zorg dragen voor kinderen, baantjes proberen te houden, hypotheken betalen...
dat zal ons een tijdje gelijklastig houden.
Dan, ongeveer tien jaar daarna, zal hij een affaire krijgen...
omdat ik té druk ben en ik ben té moe.
En ik zal erachter komen.
Ik zal dreigen dat ik hem zal vermoorden... zijn minnares... Mezelf.
We zullen er overheen komen.
Dan een paar jaar later, zal hij een nieuwe krijgen.
En deze keer ga ik gewoon net doen alsof ik het niet weet, want...
op de een of andere manier lijkt het schoppen van tumult het niet waard deze keer.
En ik zal de rest van mijn dagen wel uitzitten...
soms wensend dat mijn kinderen het leven konden hebben dat ik nooit gehad heb.
Andere keren stiekem blij dat ze in kopieën van mij zijn geworden.
Ik ben in orde. Echt.
Groen is niet het nieuwe zwart.
Is het niemand opgevallen dat iedereen helemaal gek is geworden?
Waarom zijn we allemaal zo bang om de dingen te bekijken zoals ze werkelijk zijn?
Slagzinnen als deze zijn erin geslaagd om ons allen af te lijden...
van de dingen die er echt toe doen. Er is geen andere uitweg.
Ik wil dat mensen weten dat ik mezelf vermoord in plaats van mee te doen...
in de collectieve gekkigheid van de wereld waarin we allen leven.
Dit is niet de echte wereld.
Vaarwel.
Bel 112!
Bel 112, schiet op!
Naald gaat erin.
Ze heeft 100 over 60. Zorg dat die bloeddruk omhoog gaat.
Het zakt snel. Op 80 over 40. - Breng haar naar binnen.
Maak de patiënt klaar voor de intensive care.
Zou je alsjeblieft mijn kwart over negen afspraak naar binnen kunnen sturen.
Edward!
Kom op nou, Edward.
Je vaders jaarlijkse bezoek staat gepland voor volgende week.
Hij zal me gaan vragen of je enige vooruitgang geboekt hebt.
Heb je enige vooruitgang geboekt, Edward?
Je weet dat Villette werkt voor de meeste mensen die hier komen.
De laatste twee keer dat je vader langs kwam, heb ik voorgesteld om jou thuis te brengen...
maar...
Nou... ik weet zeker dat hij geloofd dat jouw aanwezigheid hier het beste is.
Wat denk je daarvan, Edward?
Zuster!
Rustig. We zullen goed voor je zorgen.
Doe maar rustig.
Veronika.
Je hebt in coma gelegen, in intensive care, voor twee weken...
voordat je weer goed genoeg was om hier bij ons te komen.
Waar ben ik?
Villette.
Villette?
Een privé gesubsidieerde psychiatrische inrichting op de Hudson Rivier.
Onze directeur, Dr. Blake, was bijzonder geïnteresseerd in jouw geval.
Jullie zijn psychiaters!
Waarom ben ik hier? Wie heeft me hier gebracht?
Je ouders hebben de toestemming gegeven.
Veronika, mag ik je een paar vragen stellen?
Je geboorte datum?
24 december, 2000...
1981.
Je adres?
Je werkadres?
Freeman Stanley.
Jouw positie?
Assistant Account Executive. Vijfenzeventig duizend per jaar...
plus bijkomende gezondheid voordelen inbegrepen.
De kleur van je moeders haar?
Dat weet ik niet meer.
De kleur van mijn haar?
Blond.
Weet je het zeker?
"Deklava" is Sloveense? Jouw ouders zijn...
Mijn ouders vertokken voordat ik geboren was.
We gaan goed met ze om, als je jezelf dat afvraagt.
Kijk, hoe lang moet ik hier blijven?
Helaas...
hebben we wat moeilijk nieuws in dat opzicht.
Wil iemand me vertellen wat er aan de hand is?
Dat is van jou.
Veronika, toen je die overdosis nam, stopte je hart.
En je hebt een hart aanval gehad, welke een ventriculaire aneurysma veroorzaakte.
In lekentaal, je hebt het mechanisme beschadigd dat...
bloed in het hart pompt, wat onherstelbare schade eraan gebracht heeft.
De hartaanval heeft een litteken gemaakt, wat in de toekomst een aneurysme zal worden.
Ik ben bang dat het aneurysme zo groot is, dat het niet te opereren valt.
Het zal groter en groter worden, elke dag, totdat het uiteindelijk scheurt.
Dus, ik ga uiteindelijk toch dood?
Ik ben bang van wel.
Hoe lang heb ik nog? Een jaar, jaren?
Precieze schattingen zijn niet mogelijk. Niet jaren.
Oké. Dus, zes maanden? Vijf maanden, vier maanden?
Het zou elke tijd kunnen zijn.
Het zijn misschien maar weken, ten hoogste.
Moet ik zolang wachten?
Nou...
Als ik geslaagd ben, waarom vermoord je me dan niet nu meteen?
Die zou misschien wel teveel voor je kunnen zijn.
Ja.
Ik geloof dat we genoeg verteld hebben voorlopig.
We denken dat dit de beste plaats voor je is.
We zullen je regelmatig injecties voor je hart geven welke je een moe gevoel zullen geven.
Maar we zullen er alles aan doen om jouw laatste dagen hier...
zo aangenaam mogelijk te maken.
Weten mijn ouders het?
Nee. Nog niet.
Je mag het ze niet vertellen.
Ik geloof dat we voorlopig wel genoeg gepraat hebben.
Natasha, zou je alsjeblieft?
Ja, dokter.
Achthonderd zestig. Achthonderd eenenzestig.
Achthonderd tweeënzestig. Achthonderd drieënzestig.
Achthonderd vierenzestig. Achthonderd vijfenzestig.
Daar ben je!
Beter?
Ik ben jouw kamergenoot, Claire.
Deze plek is niet zo slecht, weet je.
Ze hebben heel erg goede medicijnen.
Ik kan elk moment weg gaan.
Maar niet voordat ik nog één ronde heb gehad van mijn coma behandeling.
je bent erg knap.
Ik zal je het geheim verklappen van deze plek.
Het is een verhaal.
Er was eens, lang geleden...
was er een machtige tovenaar die een geheel koninkrijk wilde vernietigen.
En om dat te doen...
goot hij een magisch drankje in de put waarvan alle burgers dronken.
Iedereen die het proefde zou gek worden.
En de Koning... toen hij zag dat zijn mensen zo veranderd waren...
hij was doodsbang.
Hij maakte zich klaar om de stad te verlaten...
maar de Koningin stopte hem door te vragen:
Laat ons van dezelfde bron drinken, dan zullen we hetzelfde zijn als hen."
En dus, dronken zij van de gemeenschappelijke bron van gekte...
en ze werden meteen zo gek als hun onderdanen.
En dus, de Koning mocht doorgaan met in vrede te regeren...
voor de rest van zijn dagen.
Dus...
leer te denken als diegene om je heen denken...
en je kunt als alles doorgaan.
Denk je dat buitenstaanders minder gek dan ons zijn?
Ik ben niet gek.
Ga je echt dood?
Wie heeft je dat verteld?
O, je weet wel. De roddels.
Roddels, roddels. Bla, bla.
ik wil niet wachten.
Weet jij hoe ik iets te pakken kunt krijgen?
Echt?
Kom mee even roken met me.
Nee, bedankt.
Kom op, kleed je aan. Je wilt toch niet dat ze denken dat je gek bent.
Wil je mee naar buiten met me, Ed?
Vraag het aan Mari en zij zal je vertellen hoe je aan de pillen kunt komen.
Ze zit hier al het langste van alle patiënten.
Haar kliek heeft de beste afspraken hier.
Ze hoeven hun medicijnen niet in te nemen, tenzij ze dat willen.
Zo was een advocaat in de buitenwereld en ze was er ook met eentje getrouwd.
Maar ze raakte haar baan kwijt, ze had een inzinking en ze eindigde hier.
Haar huwelijk is ook over.
En ze is erg close met Dr. Blake.
Denk je dat ze me zal helpen?
Ik weet het niet.
Maar als ze niet met je wilt praten, dan doet ze dat niet.
Wat is er met hem?
Ed. Ik weet...
Hij is heerlijk... maar je kunt niet echt met hem praten.
Mari weet een manier met hem, maar niemand anders.
Hij was een paar jaar terug gedumpt.
Jaren?
Dat is wat er gebeurd.
Hij heeft een ongeluk gehad, en tegen de tijd dat hij opgeknapt was...
is hij gestopt met praten.
Zijn vriendin zat in de auto. Ze was op slag dood.
En hij denkt dat hij haar vermoord heeft.
Wat zeggen ze dat er met hem mis is?
Hemel, dat verandert steeds.
Catatonia, schizo al die namen.
Het heeft geen nut om je in hem te interesseren. Hij geeft om niemand.
Ik ben niet geïnteresseerd in iemand anders ook.
Zelfs mij niet?
Ik heb het koud.
Hé! Weet je wat astraal reizen is?
Ik doe het in mijn comabehandeling. Ik heb de maan nog niet bereikt, maar dat ga ik wel.
Ik heb mijn laatste behandelingen in de volgende paar dagen.
Je kunt komen kijken, als je wilt.
Hoe gaat het met je?
Je ouders wachten buiten.
Nee! Ik kan ze niet zien!
Ik wil ze niet zien!
Maar ze willen jou zien. Ze zijn helemaal hierheen gekomen.
Heb je het hen verteld?
Nee.
Je had gezegd dat ik dat niet mocht.
Ik dacht, ik laat het aan jou over.
Hoe kan ik het hen vertellen?
Ik denk dat je ze zou moeten zien.
Kan iemand alsjeblieft Mr. en Mrs. Deklava naar binnen sturen.
Veronika had altijd goede cijfers, maakte vrienden met aardige mensen,
en had altijd goed betaalde baantjes.
Hadden nooit een centje last van haar. Nooit.
Ze...
Je maakte ons altijd... erg trots.
Dokter, hoe maakt u haar beter? Ik bedoel...
terug naar normaal?
Hij is een goede doktor.
Nou kijk, ten eerste...
uw dochter probeerde zelfmoord te plegen, daar hoeft u zich niet voor te schamen.
In onze gemeenschap, voelen we dat we gelukkig moeten zijn, zijn we dat niet...
dan voelen we ons hopeloos, voelen we ons als mislukkelingen.
Het plan is om met Veronika te praten, hoofdzakelijk.
Praten?
We hadden terug moeten gaan...
Waarom zou je ook luisteren?
Pap, hoeveel teveel rekenen ze je voor deze plek?
O, het is niets. Laat het maar.
Het meest belangrijke is jouw gezondheid nu.
Natuurlijk zou het beter zijn als je bij ons thuis en de rest zou blijven, maar...
Soms kan, weg van iedereen, zelfs van geliefden,
mensen helpen om kalm te worden.
Deze plek... is het waard.
Het viel me onderweg hiernaartoe op dat ze een mooie piano hebben.
Speel jij piano?
Nee.
O ja, doktor. - Ze speelde vroeger schitterend.
Mozart... Bach...
Debussy.
Elke leraar zei dat ze een geschenk had.
Het doet er niet toe, ik speel niet meer. Het is niets.
Ze kreeg zelfs een studiebeurs voor het Juilliard.
Maar we waren het eens dat het beter voor haar was om naar een goede schoot te gaan, zodat...
Zodat ze nooit tekort zou schieten in een goed betaalde baan.
Zouden we alsjeblieft niet dit gesprek kunnen voeren?
We willen alleen dat je gelukkig bent.
Zouden we het gewoon niet kunnen doen?
Het spijt me.
Het is goed, lieverd. Het is goed.
Het spijt me.
Veronika.
Is er niet iets dat je zou willen zeggen nu je ouders hier nog zijn?
Weet je het zeker?
Nou, het is een lange rit terug naar Brooklyn.
Je wilt het spitsuur vast voor zijn.
Ja, dat geloof ik wel.
Terug gaan naar Brooklyn op dit tijdstip kan waardeloos zijn.
Luister.
Als Dr. Blake het goed vind...
mag je mee naar huis.
Dan kan je wat tijd met ons doorbrengen, goed?
Dank je wel. - Tot ziens.
Tot snel. Zorg goed voor jezelf.
Is dit het?
Daar is ze.
Jij hebt ons een begin gegeven, jonge dame.
We gaan proberen om de hoeveelheid van je medicijnen aan te passen.
We hadden dit gesprek niet eens gehad als ze geslaagd was.
Maar gelukkig is ze dat niet. We hebben het oven een vrouw haar leven.
De mode-industrie heeft altijd geleden aan aanvallen van gekken als dit.
Gek als een deur.
Nou? Ga je helemaal niet reageren?
Nee. Je zult niet veel langer bij ons zijn...
kleintje.
Het goede aan een hospitium zijn in dat je weg kunt van slaande Fred...
als hij op die manier praat.
Ik zocht jou.
Claire zei dat je misschien...
Iemand zou zien die me zou kunnen helpen?
Ik heb pillen nodig.
Ik wil op mijn eigen manier dood gaan.
Als die twee genieën elkaar afwisselen aan het eind van de dag...
rond etenstijd, rond 7 uur...
dan is er meestal tenminste een moment waarop die deur niet bewaakt word.
Ik snap het niet.
De medicijnkast.
Hoe kan je het hier uithouden?
Edward!
Edward, kom op. Het is tijd voor je behandeling.
Kom op.
Edward, kom op.
Etenstijd.
Kom op.
George, hier zo.
Veronika! Ga weg van dat water! Nee!
Spuug het uit, alles, kom op. Alles, alles!
Kom op, alles! Alles!
Is dat alles? Laat het me zien.
Kom op, kijk naar mij. Kijk naar mij, goed. Kom op.
Laten we haar naar Dr. Blake brengen.
Dus je dacht echt dat het zo gemakkelijk was om wat pillen te jatten?
Je bent een trut.
Omdat ik niet mee wil werken met jouw zelfmoord?
Omdat je het leuk vindt om met andermans ziel te spelen.
Ik haat je.
Echt? Vertel mij wat.
Prima. Ik haat je stomme bureau...
en ik haat je stomme dassen.
En ik haat je achterlijke sokken.
En ik haat iedereen die hier is opgesloten. En ik haat mijn ouders...
omdat ze hun laatste cent uitgeven om mij in deze dierentuin te houden.
Dat ze maar nooit, veel één moment, hun eigen leven mogen leiden.
Is dit waar ze voor gekomen zijn? Om net als de rest te zijn?
En ik haat de eikel in mijn kantoor, die denkt dat...
het geld dat ze verdienen hen "de shit" maakt.
Ik haat de zombies in de metro die hun dromen zijn vergeten...
of het feit dat ze er nooit een begin aan gemaakt hebben!
Ik heb wat angstaanjagend nieuws voor je.
Wat kan meer angstaanjagend dat dit zijn?
Je klinkt alsof je jezelf misschien een beetje beter voelt.
Antwoord me eerlijk, alsjeblieft.
Voelt het niet beter om je beter te voelen?
Heb je ooit het verhaal gehoord van de Koning en de vergiftigde bron?
Bedoel je Claire haar absurde verhaal?
Denk je dat zij het verzonnen heeft?
O, ik had deze moeten raden.
Is dat jouw briljante kijk op de realiteit?
Realiteit is wat de meerderheid ervan denkt het te zijn.
Niet noodzakelijk de beste, of het meeste logische...
maar het is de ene die het verlangen heeft aangenomen van gemeensschap als geheel.
Sommige dingen worden aangenomen als normaal. En andere raken geobsedeerd...
totdat meer een meer mensen geloven, dat het is wat ze zouden moeten zijn.
Net als het QWERT toetsenbord.
Ik heb niet echt de tijd gehad om er veel over na te denken.
Nou, toen het toetsenbord voor het eerst uitgevonden werd...
zaten de letters in alfabetische volgorde.
Nu, als iemand te snel zou typen...
raakten de hamers vast in elkaar.
Dus die man, Scholes, hij vond het QWERTY toetsenbord uit...
toen mensen minder snel moesten gaan typen.
En?
Nou...
het is een waar gebeurd verhaal.
Je bent een stuk vleermuis stront, weet je dat?
Jij verkoopt deze patiënten het optimistisch geloof...
dat ze niets anders zijn dan de mensen dan die erbuiten leven...
omdat ze niets anders zijn dan jij.
Dat overweeg ik trouwens simpel. Slechts een echt gek persoon...
zou het geruststellend of optimistisch noemen.
Trouwens, ben jij niet diegene die de mode wereld beschuldigde...
van het opleggen van pathologische onmenselijke waarden van onze samenleving?
Nou, ik was high toen ik dat schreef.
Ik neem aan dat een reclame offensief niet de echte reden was waarom je zelfmoord pleegde.
Ik had een reden.
Je lachte bijna.
Nog een teken van vooruitgang.
Loop naar de hel!
Ze begint de realiteit van de dood te ondervinden...
een iets buiten haar controle.
Edward heeft haar opgemerkt.
Wat dat ook betekend met Edward.
Ben je zo gehecht geraakt aan jouw schuld met het ding met Edward...
dat je jezelf niet een leven in kunt denken zonder het?
Ik het zo dat je zo dicht bij je vertrek bent, dat je een gelukkig einde...
wilt opbouwen voor Edward dat bij die van jou aansluit?
Ik denk dat Edward zijn interesse in een zelfmoord vrouw...
die nog een paar dagen te leven heeft, niet echt een gelukkig einde is.
Misschien ben je een beetje jaloers.
Je bedoelt een beetje tegengestelde overdracht?
Omdat het een cliché is, wil nog niet betekenen dat het waar is.
Trouwens, wie zegt dat ik klaar ben om te gaan?
Om iemand kwijt te raken, moet je eerst ervaren...
oprechte affectie.
Als Edward normale affectie zou ontwikkelen tot het punt dat hij in staat zou zijn...
tot werkelijk verlies, dan zou ik dat beschouwen als mijn beste prestatie als arts.
Je bent vrij om te gaan.
Oké Claire, ik ga je neer zwabberen.
Daar gaan we.
Eenentwintig over tachtig. - Goed.
Goed.
Daar gaan we.
Tot ziens.
Honderd over zestig.
Eén van jouw patiënten, Veronika Deklava...
krijg behoorlijke media aandacht van...
aardig wat oneerlijke dingen die ze zei over een deel van onze reclame campagne.
Natuurlijk is ons eerste en voornaamste bezorgdheid...
de gezondheid van de jonge vrouw.
Wel nu dat ze een patiënt is, die actieve behandeling hier krijgt...
zijn de gegevens over haar conditie vertrouwelijk.
Maar is ze goed genoeg bijgekomen voor een word-snel-beter bericht?
Kijk, je wilt Veronika in een of ander hond- en paard show stoppen.
Dat gaat niet gebeuren.
We staan onder grote dit met dit onderweg...
zoals u vast en zeker begrijpt.
Het spijt me, ze is niet in staat om u te woord te staan.
We hebben wat verzoeken gedaan bij de...
Gezondheidsraad, dat u uw machtiging verstrekt om te werken.
Blijkbaar is er drie jaar geleden hier een patiënt doodgegaan.
Aan een drugs overdosis?
En de families van de andere patiënten hebben geklaagd over...
ongewone behandelmethodes.
Waarover de families van patiënten het meeste klagen is...
dat niet elke geestelijk zieke persoon genezen kan worden.
Wat is het nu precies dat u van mij wilt?
U heeft erg onorthodoxe methodes, Dr. Blake.
Ik kan een licht laten schijnen op de...
ongewone activiteiten die hier plaats vinden.
Ik heb absoluut niets te verbergen.
Tweehonderd en vierenzeventig, Tweehonderd en vijfenzeventig...
Tweehonderd en zesenzeventig, Tweehonderd en zevenenzeventig...
Tweehonderd en achtenzeventig, Tweehonderd en negenenzeventig...
Tweehonderd en tachtig, Tweehonderd en eenentachtig...
Tweehonderd en tweeëntachtig, Tweehonderd en drieëntachtig...
Claire, lieverd, komt op. Je bent nog niet los gelaten.
Laten we koffers inpakken en we gaan wel in de woonkamer zitten.
Ik ga Dr. Thompson halen. Ze zult komen en met je praten, oké?
Nee, niet nu, Edward.
Kijk, ik heb niet echt zin om te spelen.
Ben je in orde?
Ik zal naar de maan gaan volgende keer, en zij laten me gaan.
Ben je in orde? Je zou voorzichtig moeten zijn.
Het doet er niet echt toe, of wel?
Er is een expert in het spirituele Sufi onderwijs om ons toe te spreken vanavond.
Sommige mensen vinden Sufi spiritualiteit erg mooi en behulpzaam.
Sommige niet.
Je moet dit leven niet verlaten zonder dat je weet hoever je kunt.
Zielsziekte is het onvermogen om te communiceren onze ideeën.
Dus, wij zijn allemaal, tot zekere hoogte, zielsziek.
Maar, verwar zielsziekte niet met een gemis aan controle.
Je hebt twee keuzes:
Om je gedachten te beheersen of om je gedachten toe te staan jou te beheersen.
En om het echte "l" toe te staan
om zich te openbaren. Het echte "l" is wat jij bent...
en niet wat andere van je maken.
Ik zou op slag verliefd op je kunnen worden.
En ik weet dat je niets zou zeggen.
Maar dat is goed.
Het is erg vroeg.
Ik moet met je praten.
Ik heb je hulp nodig.
Je hebt je injectie niet gehad gisteravond.
Ik weet het. Ik voel me stukken beter.
Nou, zo zie je er niet uit.
Als je het beste wilt maken van de dagen die je nog hebt, moet je doen wat ik zeg.
Dat wil ik wel.
En daarom moet ik precies weten hoe lang ik nog te leven heb.
Ik heb je gezegd dat we dat niet zeker kunnen zeggen.
Alles verloopt zoals ik verwacht had.
Dr. Blake, ik wil dat je twee dingen voor me doet.
Ik heb iets nodig waardoor ik wakker blijf.
Ik wil elk moment bewust zijn.
Wat is het andere ding?
Ik wil hier weg.
Je kunt niet zomaar weg. Je bent niet goed genoeg. En je staat onder mijn behandeling.
Je ziet er erg bleek uit.
Ik ben moe, dat is alles.
Kijk, als ik zelfs maar een beetje tijd heb, dan is er maar zoveel dat ik kan doen.
Ik wil naar het strand gaan. Ik wil de zee zien en ik wil het zand voelen.
Ik wil een gigantische taco eten van mijn favoriete tacowinkel.
Ik wil een Ierse pub in en ik wil een Guinness bestellen
Dat heb ik nog nooit gedaan.
Ik wil mijn moeder zien. Ik wil met haar praten, echt met haar praten.
Kijk, neem wat rust en spaar het kleine beetje energie dat je nog over hebt.
Dr. Blake er is...
Gisternacht...
Ik wist dat ik moest leven.
Er is nog zoveel over mezelf dat ik nog niet weet.
Nou, verlangen spreekt angst tegen.
Deze dagen, hebben de meeste mensen hun emoties vervangen door angst.
Als iedereen dromen heeft, maar slechts een paar verwezenlijken ze, dan...
maakt dat angsthazen van de rest van ons.
Zelfs als de paar maar gelijk hebben?
Juist hen.
Veronika, ga wat rusten. Ik moet naar andere patiënten.
Als iedereen hun dromen zou waarmaken, dan zou het hier leeg zijn.
De Marsmannetjes zeiden dat we niet meer de oorlogen moesten bestuderen...
en we moesten doorgaan met vrede te schenken aan de Naties. Dat is wat ik doe!
Denk je dat ik dit verzin? Het is verslagen op CNN!
Je kunt hun woorden horen, zo simpel als de neus op je gezicht!
Ik weet nog dat je me vertelde over dat paniekaanvallen niet dodelijk zijn...
zelfs als ze wel zo aanvoelen.
"Positief Affiniteit".
Al dat lesboek spul begint nogal oud te klinken.
Misschien is het tijd voor je om hier te vertrekken.
O, doe niet zo mal.
Ik help echt mensen hier, voor het geval dat het je niet is opgevallen.
Mensen helpen? Als Veronika?
Edward is winstgevend, of niet?
Ja, maar om dat voordeel te krijgen moet je een stervende vrouw martellen...
door haar wilskracht beter te maken om te leven, net als het te laat is.
Allemaal in de naam van de wetenschap?
Nou, het is geen exacte wetenschap.
Ook al wil bijna iedereen dat ik lieg en zeg dat het dat is.
En wanneer laat je eindelijk die nare opmerkingen over goed en slecht los...
waar je toch al niet in geloofde?
Of ben je nog steeds een advocaat ten top met fantasieën over waarheid en gerechtigheid?
Kijk, las Veronika Edward kan helpen door hem de illusie te geven...
dat hij haar helpt, door liefde...
dan zou haar leven niet helemaal doelloos zijn geweest.
Mijn hemel! is dat de enige oplossing die je kunt bedenken?
Hoe dan ook... ik heb een paar belletjes gepleegd...
en vond een goede rechtswinkel op West End Avenue in Manhattan.
Geen Miljarden zakencliënten. Enkel behoevende verdachten...
zonder een pot om in te pissen.
Verderop is een aardige broodjeszaak, ik kan mijn lunch mee het park in nemen.
Wie weet? Misschien bel ik mijn ex-man wel om te zien hoe hij het maakt.
Nou het klinkt allemaal erg normaal.
Het is tijd dat ik van je weg gaat.
Ik bedoel... van hier.
Zoals ik al zei, hoe lang duurt het nu al?
Dit is mijn kantoor adres.
Ik blijf bij mijn zus totdat ik wat voor mezelf kan vinden.
Ik zal je mijn nummer geven als ik er eentje heb.
Dank je wel.
Je zou eens met me in het park kunnen komen zitten.
Als mijn schema het toelaat, misschien.
Verschuil je hier niet voor altijd, Alex.
Ja?
Hé.
Heb je hulp nodig?
Je zou die kleren hierin kunnen stoppen.
Oké. - Bedankt.
Weet je, ik hoorde je gisteren...
op de piano spelen op een manier dat ik bijna nooit gehoord hebt.
Ik hoorde dat je met zoveel bezieling speelde...
omdat je weet dat je dood gaat.
Ik dacht: "Ik ga dood. waar is mijn ziel?"
Ik raakte het kwijt...
aan een man en een baan en een huis...
waarin ik nooit het lef had te leven.
Nu, vandaag voel ik het weer.
Ik was mezelf niet gisteren.
Alleen, misschien, was ik het echt.
Niets slaat nog ergens op tegenwoordig.
Sommige mensen zijn hun hele leven op zoek naar dat ene moment...
als die jij had, en hebben het nooit gevonden.
Jij had er duizend in je.
Sorry, ik... - Het is tijd voor Edward zijn behandeling.
Jullie kunnen elkaar later zien in de speelzaal. Waar werk je aan?
Kom op. Tijd voor je behandeling.
Kom op.
Ik moet weg van Villette.
Praat jij?
Ik wil weg.
Assistentie, alsjeblieft. Noordoost hoek. Onmiddellijke assistentie.
Oké Ed, het is goed.
Hé Eddie, alles goed?
Ik moet met Dr. Blake praten.
Wauw! Je praat honderduit ineens.
Ik wil weg.
Waarom neem je niet hier een paar van, en doe even rustig.
Ga je hier iets heel erg groots van?
Bel Thompson.
Waar is Blake? - Weg. Afspraak in de stad.
Dr. Thompson, we hebben u hier meteen nodig.
Het is maar een kleine crisis.
Goed, wat is er aan de hand? - Hij praat!
Edward, dat is geweldig! Haal hem uit de gang, oké.
Iedereen, doe even rustig. Edward, laten we je naar de kamer brengen.
Rustig!
Veronika! - Hou je handen van hem af, oké!
Veronika! - Laat hem met rust.
Je praatte net.
Ik denk dat je belangrijk voor me bent.
Ed, je moet met mij mee komen.
Denk je dat Blake dit goed zal vinden?
We doen de behandeling als gepland?
Wacht!
Ik ga met je mee.
- Laten we gaan.
Ga terug op jullie kamers nu.
Hé.
Ben je terug?
Je herinnert het je niet, of wel?
Veronika.
Hoe voel je jezelf?
Alsof ik voor altijd zou blijven leven.
Het is net alsof je een deel van mij bent nu, alsof je in me zit.
Je kunt maar beter goed voor me zorgen.
Het is té koud voor je om hier buiten te zijn.
Nee, ik moet de zonsopkomst zien.
Als je de deur dicht zou doen...
kan de nacht voor eeuwig duren.
Laat de zonnestralen eruit.
en zeg hallo tegen nooit.
De mensen dansen en ze hebben zoveel lol.
Ik wou dat het met mij zou gebeuren.
Als je de deur dicht zou doen...
kan de nacht voor eeuwig duren.
Laat de wijn...
een toast op nooit.
Op een dag, ik weet het.
Mijn ogen Hallo.
Zijn mijn speciale.
Als je de deur dicht zou doen...
dan hoef je de dag nooit meer te zien.
Veronika?
Nee!
Dr. Thompson. Gegroet.
Dit kantoor en Villette zijn nu tot uw zorg toevertrouwd.
Ik hoop dat je jezelf net zo goed zult gedragen als dat ik geprobeerd hebt.
Ik wil je bijpraten met een paar dingen, een paar zaken ophelderen.
In een paar dagen, heb ik deel uitgemaakt in het vertellen tegen Veronika...
dat onze injecties haar hartproblemen hebben genezen.
Maar in het licht van haar onvoorziene vertrek uit Villette...
is die ene leugen niet meer nodig.
De meerderheid van zelfmoordenaars gaan door totdat ze succes hebben.
Ik nam een risico door te liegen tegen haar over haar toestand.
Ik had besloten om de enige remedie te testen waarin ik vertrouwen had.
Bewustwording van het leven.
Hé, kijk.
We hebben het gered.
Totdat ze er achter komt door een andere arts dat ze volkomen gezond is...
zal ze elke nieuwe dag als een wonder ervaren.
Wat het, in mijn ogen, ook is.
Vertaling en controle door: Dejavu